خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





یادی از اسماعیل فصیح رمان نویسی بی ادعا

     

    اسماعیل فصیح عصر روز پنج‏شنبه ۲۵ تیرماه ۱۳۸۸ در بیمارستان شرکت نفت تهران درگذشت! او در دوم اسفند ۱۳۱۳ در محله درخونگاه تهران متولد شده بود و فرزند کاسبى در چهارراه گلوبندک بود. تحصیلات ابتدایى را در دبستان عنصرى و دوره بعد را در دبیرستان رهنما به اتمام رساند. و پس از این دوره براى ادامه تحصیلات به آمریکا رفت. و در دانشگاه مانتانا ادبیات انگلیسى خواند. و بعد به میشیگان رفت و در همین دوران ملاقاتى با ارنست همینگوى برایش پیش مى‏آید. و دوره نهایى تحصیلات در آمریکا رها مى‏کند و به ایران برمى‏گردد و در شرکت نفت به کار مى‏پردازد. 

    فصیح را منتقدین و ادیبان و رمان خوان های دهه های پیش، به سه گانه ی شراب خام، ثریا در اغما و زمستان ۶۲ میشناسند. اگرچه میان رمان نخست و دوم این تریولوژی ۱۵ سال فاصله افتاد و فصیح رمان نیمه تاریخی بی ربط به دیگر آثارش، یعنی داستان جاوید و شماری داستان کوتاه نسبتا خوب را در این فاصله نوشت، ولی به درستی در ثریا در اغما، داستان شراب خام را پی گرفت و آنرا در زمستان ۶۲ ادامه داد. اسماعیل فصیح نویسنده پرکارى بود. و مورد اقبال خوانندگان رمان فارسى. بدون هیچ‏یک از دسته‏بندى‏هاى رایج توانسته بود گروه مخاطبینى براى خود دست و پا کند که آثارش را به چاپ‏هاى مکرر مى‏رساند. فصیح از اولین نویسندگانى بود که طبقه متوسط شهرى را وارد رمان فارسى کرد و از این جهت یک نوآورى در کار رمان فارسى بود. در ثریا در اغما، زمستان ۶۲ و دیگر کتاب‏هایش همین طبقه را که در رمان و داستان فارسى غائب بود به تفصیل مى‏پرداخت. 

    ویژگى دیگرش نیز فارسى او بود. بسیار راحت مى‏نوشت و بدون تکلف و بسیار خوشخوان؛ اوج این نثر را در داستان‏هاى کوتاه و بعد در رمان ثریا در اغما مى‏شود دید. تسلط به زبان انگلیسى به او امکان غور و تفحص در ادبیات جهان را داده بود. مدت‏ها در آمریکا و انگلستان زندگى کرده بود. این همه از او نویسنده‏اى با فرهنگ را ساخته بود که دستش پُر بود و کمبودى حس نمى‏کرد. و به جایگاه خودش واقف بود. آثار فصیح خواهد ماند. حداقل چند رمان از او فراموش نخواهد شد و در تاریخ داستان‏نویسى و رمان‏نویسى جایگاهى ماندگار خواهد داشت. 

    اسماعیل فصیح اولین رمان خود، "شراب خام" را در سال ۱۳۴۶ نوشت و سال بعد توسط انتشارات فرانکلین منتشر شد. از دیگر آثار اسماعیل فصیح : 

    دل کور (۱۳۵۱) – داستان جاوید (۱۳۵۹) – ثریا در اغما (۱۳۶۳) – درد سیاوش (۱۳۶۴) – زمستان ۶۲ (۱۳۶۶) – شهباز و جغدان (۱۳۶۹) – فرار فروهر (۱۳۷۲) – باده کهن (۱۳۷۳) – اسیر زمان (۱۳۷۳) – پناه بر حافظ (۱۳۷۵) – کشته عشق (۱۳۷۶) – طشت خون (۱۳۷۶) – بازگشت به درخونگاه (۱۳۷۷) – کمدى تراژدى پاریس (۱۳۷۷) – لاله برافروخت (۱۳۷۷) – نامه‏اى به دنیا (۱۳۷۹) – در انتظار (۱۳۷۹) – گردابى چنین حایل (۱۳۸۱) و مجموعه داستان‏هاى کوتاه فصیح: خاک آشنا (۱۳۴۹) – دیدار در هند (۱۳۵۳) – عقد و داستان‏هاى دیگر (۱۳۵۷) – برگزیده داستان‏ها (۱۳۶۶) – نمادهاى دشت مشوش (۱۳۶۹)

    از فصیح چندین ترجمه هم منتشر شده است که غالباً در حوزه روانشناسى است. همچنین رمان ثریا در اغما به زبان انگلیسى در ۱۹۸۵ و به زبان عربى در قاهره ۱۹۷۷ منتشر شده است.


     + منبع : اینجا و اینجا و اینجا
    این مطلب تا کنون 26 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : رمان ,فصیح ,ثریا ,داستان ,فارسى ,زمستان ,رمان فارسى ,رمان ثریا ,زبان انگلیسى ,داستان‏هاى کوتاه , اسماعیل فصیح ,
    یادی از اسماعیل فصیح رمان نویسی بی ادعا

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده